درای وال ورقه ای است از گچ که فشرده شده و مانند یک صفحه در آمده و بین دو لایه ضخیم از کاغذ یا مقوا فشرده شده قرار گرفته است و برای ساخت دیوارهای جداکننده داخلی و سقف از آن استفاده می شود و دیوار خشک (Drywall) یا گچبرگ (Gypsum Board) نامیده میشود. و مقاوم در برابر زلزله است . در اجرای درای وال یا دیوار خشک هیچ نوع ملاتی استفاده نمی شود و فقط پس از اتمام کار با بتونه ماستیک که خمیری است روی صفحات صاف و صیقلی می شود و سپس رنگ روی ان اجرا می شود . در ادامه توضیحات کاملتر ارائه دادیم .همچنین در پستی دیگر درباره گچ برگ یا کناف و مقایسه و محل استفاده نیز گفته شده که می توانید انها را نیز مطالعه کنید
تعریف: درای وال یا دیوار خشک، مجموعهای از صفحات گچی یا سیمانی است که روی سازه فلزی سبک نصب میشوند و جایگزین دیوارهای سنتی آجری یا بلوکی هستند
ویژگیها:
نصب سریع و بدون نیاز به ملات یا آب.
وزن سبک → کاهش بار مرده ساختمان و افزایش مقاومت در برابر زلزله.
قابلیت اجرای عایق صوتی و حرارتی در میان پانل ها.
امکان طراحیهای متنوع مانند قوسها، قفسههای توکار و دیوارهای دکوراتیو
کاربردها:
جداسازی فضاهای داخلی ساختمان.
اجرای دیوارهای ضد رطوبت (برای حمام و آشپزخانه).
دیوارهای ضد حریق یا عایق صوتی در پروژههای خاص.
بازسازی سریع و کمهزینه در پروژههای نوسازی
نکته :
اجرای درای وال و کناف به صورت خشک (بدون ملات و آب) انجام میشود. ابتدا زیرسازی فلزی سبک نصب میگردد، سپس صفحات گچی یا سیمانی با پیچ مخصوص روی آنها قرار میگیرند. در نهایت درزگیری، بتونهکاری و پرداخت سطح برای رنگ یا پوشش نهایی انجام میشود
مشخص کردن محل دیوار روی کف و سقف با ریسمان و تراز.
نصب رانرهای افقی (پروفیل U شکل) روی کف و سقف.
قرار دادن استادهای قائم (پروفیل C شکل) درون رانرها با فاصله 40–60 سانتیمتر.
کنترل شاقولی و تراز بودن سازه.
نصب صفحات گچی یا سیمانی با پیچهای مخصوص روی یک طرف دیوار.
قرار دادن عایق حرارتی یا صوتی بین استادها در صورت نیاز.
نصب صفحات طرف دیگر دیوار به صورت حصیرچین (درزها مقابل هم نباشند).
درزگیری و بتونهکاری روی محل پیچها و درزها.
سنبادهزنی و آمادهسازی سطح برای رنگ یا پوشش نهایی
اجرای درست درایوال نیازمند توجه به زیرسازی فلزی، انتخاب نوع پنل متناسب با محیط، رعایت فاصله پیچها و اجرای دقیق درزگیری است. این موارد کیفیت، دوام و ایمنی سازه را تضمین میکنند.
1. آمادهسازی و زیرسازی
استفاده از پروفیلهای سبک فولادی گالوانیزه برای اسکلت اصلی
رعایت فاصله استاندارد بین سازهها (معمولاً 40 یا 60 سانتیمتر)
تراز بودن زیرسازی برای جلوگیری از موجدار شدن سطح نهایی
2. انتخاب پنل مناسب
پنل گچی ساده برای فضاهای معمولی
پنل مقاوم در برابر رطوبت برای آشپزخانه و سرویس بهداشتی
پنل مقاوم در برابر حریق برای راهپله اضطراری یا پارکینگ
پنل سیمانی (سمنت برد) برای فضاهای دائماً در تماس با آب
3. نصب پنلها
نصب صفحات با پیچهای مخصوص درایوال (فاصله پیچها حداکثر 17 سانتیمتر)
اجرای صفحات به صورت حصیرچین برای افزایش مقاومت
برش دقیق پنلها با ابزار مناسب (کاتر، اره چاقویی)
4. درزگیری و پرداخت سطح
پر کردن درزها با بتونه مخصوص و استفاده از نوار درزگیر
اجرای چند لایه بتونه با عرضهای متفاوت (10، 20 و 30 سانتیمتر)
سابزدن سطح پس از خشک شدن بتونه
پوشاندن کل سطح با لایه نازک ماستیک برای آمادهسازی رنگ یا پوشش نهایی
5. مزایای اجرای صحیح
سرعت بالا در نصب و کاهش هزینهها
عایق حرارتی و صوتی مناسب در صورت انتخاب پنل درست
قابلیت ترمیم و تعویض آسان
ایمنی بیشتر در برابر زلزله به دلیل سبک بودن سازه
استفاده از پنل نامناسب (مثلاً پنل ساده در محیط مرطوب) → کاهش عمر سازه
عدم رعایت فاصله پیچها → ترک خوردن یا لق شدن پنلها
اجرای ناقص درزگیری → نمای نهایی ناهموار و ترکهای سطحی
زیرسازی غیراستاندارد → کاهش مقاومت در برابر زلزله و ضربه
پیشنهاد: پیش از اجرا، نوع محیط (مرطوب، پرخطر از نظر آتش، یا نیازمند عایق صوتی) را مشخص کنید و بر اساس آن پنل مناسب انتخاب کنید. همچنین اجرای دقیق زیرسازی و درزگیری را جدی بگیرید تا کیفیت نهایی مطلوب باشد.
می توانید پست مربوط به کناف یا همان گچ برگ را در اینجا مطالعه کنید.